oktober 11

Bidden voor een sporttas?

Op stap met vrouwen

Afgelopen weekend was ik naar een vrouwenweekend van onze gemeente. Mijn man noemt het een vrouwen-etmaal. Natuurlijk heeft hij gelijk, het was slechts 24 uur.

Loslaten

Zaterdagochtend kwam een spreekster ons vertellen over het thema ‘loslaten’.

Ze kwam wat later, want ze was eerst met haar dochter naar een korfbalwedstrijd geweest. En dat was uitgelopen. Want de keeperstas lag in een kast, waarvan niemand de sleutel had. De spreekster vertelde ons dat ze gebeden had dat de sleutel gevonden zou worden. En ja hoor, haar gebed werd verhoord! De wedstrijd kon doorgaan, iets later dan gepland.

Nu maakte dit voorval nogal wat emoties los bij een aantal vrouwen. En dat kon ik wel begrijpen. Want als je nog rouwt om je kind, of je huwelijk op springen staat, dan is een gebed over een sporttas misschien wel ‘erg gemakkelijk’. Sommige vrouwen bidden al maanden en soms jaren om rust. Om troost. En toch blijft het verdriet knagen.

Hoe kan je dan  toch loslaten en vertrouwen?

Ik heb er natuurlijk geen antwoord op. Ik kan alleen vertellen hoe ik er zelf mee om ga.

Een aantal jaar geleden leerde ik iets belangrijks. De echtgenoot van een zus uit de kerk was plotseling overleden. Iemand zei toen tegen haar: ‘Elke dag is er iets moois om voor te danken. Vergeet dat niet!’

Sindsdien dank ik God elke avond voor ongeveer tien momenten van de afgelopen dag. Soms zijn dat heel eenvoudige voorvallen; iemand die me groette, een gekke grap van mijn zoon of de wind op mijn gezicht. Elke dag, dank ik God.

Sinds kort schrijf ik ook elke maand een vraag aan God op. Ik merkte dat ik soms van alles aan God vraag, maar er niet vaak op terug kom. Nu ik mijn vragen opschrijf, kan ik nog concreter in mijn leven zien dat God sommige gebeden beantwoord. Soms zie ik kleine ontwikkelingen en soms lijkt er helemaal niks veranderd. Ook ik heb vragen die al jarenlang niet opgelost worden.

Wat heeft dat nu met bidden voor die sporttas en het verzet tegen zo’n gebed te maken?

crack

Ik geloof dat God élke dag kleine lichtpuntjes geeft. Ik merk dat ik minder negatief in het leven sta. Ik zou danken voor de sporttas die gevonden werd. :)

Ik maak me minder zorgen over mijn onbeantwoorde vragen, dan een aantal jaren terug. Want God weet ervan!

In gebroken situaties geeft God de mogelijkheid om licht door te laten schijnen.

 

Dit lied van Leonard Cohen (Anthem) vind ik erg mooi passen. There is a crack, a crack in everything. That’s how the light gets in.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone


Copyright Jose Korsaan © 2014.

Posted 11 oktober 2017 by admin in category Algemeen

2 thoughts on “Bidden voor een sporttas?

  1. Gerdientje

    Jose,
    Ik heb je vanmiddag geholpen om dit bericht te plubiceren maar heb tot nu niet de kans gekregen om jouw blog te lezen. Ik vind hem prachtig. Wat mooi dat je elke dag bewust stil staat bij de positieve dingen. Ik geloof ook zeker in die kleine lichtpuntjes, wat zijn die eigenlijk belangrijk. Ik had ook gebeden voor die sporttas.
    Gerdientje

    Reply

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>